ممنونم که با این همه غیبت دوستانم منو از یادشون حذف نکردن سرم شلوغه یه جورایی دارم غرق میشم نه غرق دنیا دارم میرم تو وادی شهدا به غیر از مسئولیت تربیتی یه مدرسه دخترانه دعوت شدم به خونه شهدا ،دعوتم کردن تا بنویسم پس اگر غیبت داشتم منو ببخشید اساتید محترم

هفته پیش :

سر کلاس دفاعی یکی از شاگردام بهم گفت خانم میشه بریم بیرون کارتون دارم 

از اونجایی که من اصلا سختگیر نیستم با بچه ها خیلی راحت قبول کردم 

زد زیر گریه من چند ماهیه که کسی وقتی گریه میکنه فقط زول میزنم به چشماش تا مزاحم اشکاش نباشم حرفیم نمیزنم ،نگفتم چته عزیزم فقط نگاش کردم وقتی گریش تموم شد گفت خانم گیر کردم من نماز خون بودم دختر خوبی بودم با خدا بودم موهام بیرون نبود خانم من.............تمام اعتقادامو از دست دادم 

گفتم چرا؟گفت هرچی ازش خواستم بهم نداد وقتی شما از امام زمان تو کلاس حرف میزنید دوست دارم حرفاتونو ولی نمی دونم چرا هرچی می خوام باورش کنم نمیشه 

گفتم چون به فرض ما حاجتمونو نداده به وجودش شک داری 

زد زیر گریه و گفت اره؟

زیاد حرف زدیم خیلی زیاد من میگفتمو اون گوش میداد تا اینکه زنگ خورد بهش گفتم بازم بیا پیشم تا بیشتر حرف بزنیم گفت:چشم و..........رفت

سرمو انداختم پایین رفتم کنار میزم تا کیفمو بردارم و برم خیلی ناراحت بودم خدایا چرا یه بچه مسلمون اینطوری باید فکر کنه گفتم پیاده میرم خونه راه هم طولانی.....................................هرموقع بخوام فکر کنم پیاده میرم 

گفتم مهدی جان خودتو به شاگردم نشون بده .فقط همینو ازت میخوام کل راهو پیاده اومدمو حرف زدم 

فردای اون روز اومد پیشم اما هیچی از دیروز بهم نگفت منم هیچی نگفتم 

پس فرداش نیومد مدرسه ساعت 10صبح بود که با چشای باد کرده و با باباش اومد رنگ به صورت نداشت ناظم داشت میپرسید چرا دیر اومدی 

گفت حالم خوب نیست بعد باباش اجازشو گرفت که بره داشت میرفت چشماش به من افتاد 

سلام خانم میخواستم بگم ؟چشاش پر شد حاجتمو گرفتما ...............

مهدی جان ببخش که ما شمارو با حل شدن مشکلات دنیایمون به رسمیت میشناسیم ...............

تمام